เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าได้ยินก็ตะลึงไป “อะไรกัน? อุยเอี๋ยนหายไปแล้วหรือ?”
“อืม…” ขงเบ้งยิ้ม “น่าจะไม่หายไปหรอก ตามแผนที่วางไว้ตอนนั้น หากสามารถกวาดล้างสุมาอี้ได้ในคราวเดียวที่ปากหุบเขา ก็ให้นำทัพมุ่งตะวันออกตรงไปโจมตีเฉินชางได้เลย
หากสกัดสุมาอี้ไว้ไม่ได้ อุยเอี๋ยนก็ต้องเข้าภูเขาตั้งค่าย หาโอกาสรบแล้วรอจังหวะลงมือ หรือไม่ก็อ้อมไปยังอำเภอซินหยางหรืออำเภอซี เพื่อประสานการป้องกันซั่งกุย”
อาเต๊าเคยเห็นรายงานศึกจากปากหุบเขาแม่น้ำเว่ย รู้ทิศทางของศึกใหญ่ และรู้ว่าอุยเอี๋ยนถูกบังคับให้เข้าภูเขา หลังจากนั้นก็ไม่มีข่าวของเขาอีก จึงอดถามไม่ได้ว่า “ถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวของเขาหรือ?”
จูล่งส่ายหน้า “ไม่มี ตอนกองทัพโจล้อมเมืองได้เว้นประตูตะวันตกไว้ เรายังไม่ขาดการติดต่อกับซินหยาง อำเภออี้ และอำเภอซี ตามรายงานของหน่วยลาดตระเวน อุยเอี๋ยนไม่ได้ไปทางนั้น แต่ด้วยกำลังทหารและแผนการของเขา เขาคงไม่นิ่งเฉยหรอก”