กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สุมาอี้ โจหยิน และซิหลงพากันเข้าเมือง เดินเข้าไปนั่งในจวนเจ้าเมือง ต่างหน้าหงอยกันทั้งนั้น
“ว่ามาสิ จะกราบทูลฝ่าบาทอย่างไร?”
“เขียนตามจริงไปเลย!”
“เขียนตามจริงงั้นรึ? ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ?”
“เจ้ากล้าไม่เขียนตามจริงหรือ? ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ?”
“หรือจะยื้อไว้ก่อน? รอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ เรารบอีกครั้ง ชนะแล้วค่อยถวายฎีกา?”
ฟังสองคนถกกันอย่างไร้สาระ ซิหลงค่อย ๆ ยกมือขึ้น “ขอขัดจังหวะหน่อย มีข่าวร้ายที่แม่ทัพทั้งสองจำเป็นต้องรู้”
สุมาอี้นึกถึงบทสนทนาเมื่อครู่ จึงถามว่า “อะไรกัน? ในราชสำนักเกิดเรื่องหรือ?”
“ในราชสำนักจะเกิดเรื่องได้อย่างไร!”
โจหยินขมวดคิ้ว “ซุนกวนกบฏอีกแล้วหรือ? ยกทัพแล้วหรือ?”