เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สุมาอี้เห็นโจหยินเสียขวัญจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว จึงยกมือทั้งสองจับบ่าของเขา เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุขุมว่า “แม้แต่แม่ทัพสวียังกลับไปได้ แล้วพวกเราจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ได้อย่างไร?”
โจหยินหลุดปากร้องว่า “ขงเบ้งเป็นคนปล่อยเขากลับไป!”
“หรือเวลานี้จะอันตรายยิ่งกว่าคราวศึกเผาผาแดง? กองทัพใหญ่หลายแสนพินาศเป็นเถ้าธุลี แต่อดีตจักรพรรดิก็ยังหนีกลับสวี่ชางได้อย่างปลอดภัยมิใช่หรือ?”
“นั่นเพราะกวนอูเปิดทางรอดให้...” โจหยินล่มสลายโดยสิ้นเชิง “แต่ตอนนี้ใครจะเปิดทางรอดให้ข้า! ถึงคราวตายของข้าแล้ว!”
สุมาอี้หน้าบึ้ง ขยุ้มบ่าโจหยินอย่างแรงแล้วตวาดว่า
“จื่อเสี้ยว! ตั้งสติ! เจ้าเคยตีเตียวสิ้ว ปราบซุยกู้ ทำลายอ้วนสุด บุกโตเกี๋ยม จับกุมลิโป้ เอาชนะเล่าปี่ ต้านจิวยี่ ขับไล่ม้าเฉียว และสกัดกวนอู! ทั้งชีวิตสร้างความชอบในการศึกไว้มากมาย จะมาตายที่นี่ได้อย่างไร!