เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนหอสังเกตการณ์ จูล่งเห็นควันหนาลอยมาทางฝ่ายตน สีหน้าชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นมองธงทิวข้างกาย แล้วกล่าวด้วยความเศร้าแค้นว่า “กลางฤดูหนาวเช่นนี้ เหตุใดจึงเกิดลมบูรพาพัดขึ้น?”
ฮองตงยิงลูกธนูคมออกไปดอกหนึ่ง แต่มันตกลงพื้นกลางทาง เขาหลุดปากว่า “ไม่ดีแล้ว! ทิศลมเปลี่ยนไป!”
ควันดำพัดไปทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว กลืนปกคลุมกำแพงค่ายเล่าปี่ ทหารรักษาเมืองถูกควันรมจนลืมตาไม่ขึ้น ยากจะยิงสังหารทหารศัตรูได้อย่างแม่นยำอีกต่อไป ในเวลาเดียวกัน ขวัญกำลังใจทหารของกองทัพโจโฉเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก พวกเขาตะโกนพร้อมกันว่า “สวรรค์คุ้มครองมหาเว่ย! สังหาร!”
พวกเขาขับรถไฟเพลิงเทียมล่อพุ่งมาถึงใต้กำแพงค่าย เอาฟืนที่กำลังลุกไหม้และน้ำมันเพลิงพิงเข้ากับกำแพงไม้ แทนที่ทหารถือดาบขวานที่กำลังฟันกำแพง
เฮ่าจาวหัวเราะเสียงดังว่า “เร็ว โยนถังน้ำมันเพลิงกลับไปยังค่ายเล่าปี่ ให้พวกเขาได้ลิ้มรสไฟเผาบ้าง!”
“ฟิ้ว……ฟิ้ว……”