เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กูจั้ง
ยามพลบค่ำมาถึง
ชาวเชียงที่เฉลิมฉลองกันมาสองวันเข้านอนแต่หัวค่ำ แต่อาเต๊ากลับมองนักบุญหญิงชาวเชียง 96 คนที่ตัวสั่นเทาและไม่มีทีท่าว่าจะ ‘นอน’ หลับเลย พวกนางดูราวกับเครื่องคั้นน้ำผลไม้พลังนิวเคลียร์ทีละเครื่อง ๆ ทำให้ขนหัวลุก
หากรับนางทั้งหมดไว้ในสังกัด ก็คงเลี่ยงไม่พ้น ‘เผาพันครั้ง รบหมื่นครั้ง จนเทพธรณีตายสิ้น เศร้าสร้อยทั้งปีมีแต่เสียงนกและนกกระจอกคร่ำครวญ’
เขาคิดไปคิดมาแล้วเรียกซูเจ๋อเข้ามาในห้องหนังสือ ถามว่า “หลายวันมานี้ มีเผ่าชาวเชียงและหัวหน้าเผ่ากี่คนที่มาถึงกูจั้ง?”
ซูเจ๋อได้ยินจึงตอบว่า “ทูลท่านอ๋อง ที่มาถึงที่นี่มี 157 เผ่า เป็นหัวหน้าเผ่าที่มาด้วยตัวเอง 132 คนพ่ะย่ะค่ะ”
อาเต๊าคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “พรุ่งนี้ เจ้าจงประกาศออกไปว่า ใครก็ตามที่ยอมส่งทหารม้าชั้นยอด 200 นาย เราจะประทานนักบุญหญิงหนึ่งคนให้หัวหน้าเผ่า เพื่อให้เขาได้สืบสกุล!”