กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นว่าม้าเจ๊กไม่มีคำสั่งอื่น เหล่าแม่ทัพก็รีบกลับไปยังหน่วยของตนเพื่อถ่ายทอดคำสั่งทหาร
หนึ่งชั่วยามต่อมา บนเนินเขาก็เริ่มมีเสียงตะโกนด่าทอ
เมื่อทหารโจที่อยู่เชิงเขาได้ยิน ก็รีบไปรายงานเตียวคับทันที “ท่านแม่ทัพ บนเขามีเสียงเอะอะด่าทอ ดูเหมือนกำลังแย่งน้ำดื่มกันขอรับ”
เตียวคับพยักหน้า “สืบต่อไป แล้วมารายงานอีก!”
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม ทหารสองหน่วยเล็กก็วิ่งลงมาจากเขา หมายจะไปตักน้ำที่ริมแม่น้ำ กองทัพโจโฉรออยู่เป็นเวลานานแล้ว จึงระดมยิงธนูทันที
กองทัพเล่าปี่จนปัญญา ได้แต่ถอยกลับขึ้นเขา
ม้าเจ๊กเห็นแล้วก็ยิ้มกล่าว “ดี! ดึงความสนใจของกองทัพโจโฉได้สำเร็จแล้ว รอฟ้ามืดค่อยส่งคนลงไปตักน้ำอีกชุด คราวนี้ให้ทุกคนสวมเกราะโซ่ถัก สวมเสื้อหนาทับข้างนอก และนำเลือดไก่ติดตัวไปด้วย ทำทีว่าถึงถูกธนูยิงก็ต้องเอาน้ำกลับมาให้ได้!”
“รับคำสั่ง!”
คืนนั้น