เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมืองอู่หยาง
เล่าฮองลากร่างกายที่บาดเจ็บ พากองทัพที่เหลือรอดมาราวร้อยคนเศษ เดินทางมาถึงนอกเมืองอู่หยาง เห็นประตูเมืองปิดแน่นหนา ธงอักษรเล่ายังคงโบกสะบัดอยู่บนเชิงเทินเมือง จึงกล่าวเสียงเบา "ในที่สุดก็ได้กลับมาแล้ว"
เขาเพิ่งจะก้าวเข้าไป แม่ทัพคนหนึ่งก็ขวางไว้ พลางกล่าว "ท่านแม่ทัพ หลายวันมานี้เราเดินทางกันไม่เร็วสักเท่าไร..."
เล่าฮองตกใจ เขาฟังออกว่าคนผู้นี้กังวลว่าอู่หยางอาจถูกกวนอูยึดไปแล้ว จึงถาม "เช่นนี้จะทำอย่างไรดี"
แม่ทัพนั้นว่า "ให้ข้าน้อยพาคนไปเรียกประตูเมืองก่อน หากมีสิ่งผิดปกติ ท่านแม่ทัพก็ควบม้าไปหนานจงยกทัพเอง หากอู่หยางยังอยู่ ท่านค่อยเข้าเมืองก็ยังไม่สาย!"
เล่าฮองพยักหน้า "นี่คือแผนอันรอบคอบที่สุด! เล่าอี้โส่ว เจ้าเป็นมันสมองเบอร์หนึ่งของข้าจริง ๆ!"