เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ปัง ปัง ปัง……”
กวนเฟิ่งกับเล่าฮองต่างเหวี่ยงอาวุธจนน่าตาลาย ภายในเวลาเพียงสองสามลมหายใจก็ปะทะกันไปสี่กระบวนท่า ยังไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้ จึงแยกออกจากกันอีกครั้ง
กวนอูเห็นแล้วแอบคิดเสียดาย:
“เฟิ่งน้อยทั้งความเร็วและพละพลังเหนือกว่าเล่าฮอง น่าเสียดายที่ยังขาดประสบการณ์ หากเมื่อครู่ตอนม้าแยกกัน ฟันย้อนกลับใส่เล่าฮองสักที ก็จะผ่าเขาเป็นสองท่อนได้ในดาบเดียว”
หยางอี้ เล่าปาและคนอื่น ๆ เห็นกวนเฟิ่งกล้าหาญเช่นนี้ ต่างคิดในใจ “แม่ทัพหญิงแบบนี้ มีแต่อ๋องเจี้ยนเย่เท่านั้นที่กล้ารับกลับบ้าน หากเป็นคนอื่นรับไปเป็นเมีย ใครจะยังกล้าเที่ยวหาดอกไม้ใบหญ้า ใครจะยังกล้ารับอนุภรรยา? คาดว่าคงไม่กล้ารับแม้แต่สาวใช้ขึ้นเตียง!”
จางอิงอิงในใจตึงเครียดอยู่บ้าง แต่นางรู้ฝีมือกวนเฟิ่งดี สีหน้าจึงสงบราวน้ำนิ่ง ท่วงทีสง่างามและหนักแน่นทำให้ขุนนางบุ๋นบู๊ที่อยู่ ณ ที่นั้นพากันตะลึง