ตอนที่ 172 คำเยินยอ

อาเต๊าหัวเราะฮ่าๆ แล้วกระโดดลงจากม้า กล่าวว่า

“ข้าสวมเกราะโซ่ถัก ลูกธนูแรงระดับนี้ยิงทะลุไม่ได้ ที่มันติดอยู่บนตัวก็เพราะไปค้างกับเกราะหนังเท่านั้น”

พูดจบ เขาก็ถอนลูกธนูออก ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พยุงม้าเฉียวขึ้น แล้วพูดเสียงนุ่มว่า

“พูดกลับกัน ถ้าเจ้าไม่ตกหลุมพรางเข้าเมือง เราก็คงยึดเซี่ยเปี้ยนได้ไม่รวดเร็วเช่นนี้ และคงไม่อาจยึดได้ซึ่งอำเภออู่ตูภายในอีกสามวัน!”

ม้าเฉียวได้ยินก็ตกใจ ถามว่า “อีกสามวัน จะยึดเมืองอู่ตูได้หรือ?”

อาเต๊าพยักหน้ายิ้มกล่าวว่า

“พอทหารเผ่าเชียงพิการพวกนั้นกลับไปอู่ตู พวกเขาจะไม่มีทางบอกว่าตนไร้ความสามารถ จะบอกเพียงว่ากัวหวยมีแผนเหนือธรรมดา ตนรบอย่างกล้าหาญ แต่ก็ยังเสียเซี่ยเปี้ยน ส่วนเหตุผลนั้น…”

ม้าเฉียวถึงบางอ้อ