เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นำทัพหรือ? บุกไปที่ประตูเมืองหรือ?”
ม้าเฉียวรู้สึกราวกับหัวแทบระเบิด ถามอย่างตกตะลึงว่า “เหตุใดอ๋องเจี้ยนเย่จึงตอบสนองได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ แล้วพวกเจ้าสวมเกราะถือธนูได้รวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร?”
ผู้มารายงานประสานมือตอบว่า “พวกข้าไม่ได้ถอดเกราะเลยขอรับ รอให้ชาวเชียงลงมืออยู่ตลอด!”
ม้าเฉียวอ้าปากค้าง
“หา?”
อีกด้านหนึ่ง
อาเต๊าขี่ ‘เงาเพลิง’ สวมเกราะและเครื่องป้องกันทั่วร่าง มือถือค้อนคู่ทะยานไปยังประตูเมือง เห็นทหารข้าศึกเบียดเสียดผ่านประตูเมืองอันคับแคบเข้ามาไม่ขาดสาย ส่วนทหารไม่กี่นายที่ตนจัดวางไว้กำลังยิงด้วยหน้าไม้กล
เขาตะโกนก้อง “อ๋องเจี้ยนเย่ เล่ากงซื่ออยู่ที่นี่! แม่ทัพกบฏจงมารับความตายเสียโดยเร็ว ทหารคนใดยอมจำนน ข้าจะไว้ชีวิต!”
กล่าวจบก็นำทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านหลังควบม้าพุ่งเข้าไป