กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าพาบรรดานายทัพกลับเข้าเมือง ประตูเมืองปิดสนิทอีกครั้ง
กำแพงเมืองสูงตระหง่าน ประตูเมืองแน่นหนาเข้มงวด ราวกับภูเขาลูกหนึ่งทับถมอยู่ในใจโจโฉ เขาสั่งให้เก็บศพโจหองและนายทัพอื่น ๆ กลับมา แล้วสั่งถอยทัพอย่างช้า ๆ กลับเมืองเหยี่ยน
ระหว่างทาง เมื่อเห็นเหล่าทหารที่ซึมเศร้าหมดกำลังใจ โจโฉก็พลันรู้ตัวขึ้นมา จึงด่าว่า “ไอ้เล่าเสี้ยนบ้าเอ๊ย ไอ้เด็กสารเลวเจ้าเล่ห์ มันฉวยโอกาสเอาเปรียบข้า ทำลายขวัญทหารข้า!”
สุมาอี้ที่อยู่ข้าง ๆ เสริมขึ้นว่า “ใช่แล้ว ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์!”
โจโฉมองเขาด้วยสายตาเย็นชา กล่าวเสียงเบาว่า “จดหมายที่เล่าปี่เขียนถึงเจ้า เอามาให้เราดูหน่อย”
สุมาอี้ทำหน้าเหมือนถูกกล่าวหาว่า “เรื่องนี้ไม่มีจริง ๆ!”