กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจโฉเห็นโจหยิน เคาทู และแม่ทัพคนอื่น ๆ หลุดพ้นจากอันตรายได้ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่เมื่อเห็นแฮหัวตุ้นมีเลือดเต็มหน้า ใบหน้าทั้งห้าเละจนดูไม่ออก โจหองตายอยู่ใต้ร่างม้า และแม่ทัพแปดคนศีรษะขาดจากร่าง ขนแขนของเขาก็ลุกชันขึ้นมา
แล้วมองไปยังเด็กหนุ่มถือค้อนคู่กลางสนามรบอีกครั้ง ในใจก็เกิดคลื่นยักษ์สะเทือนฟ้า: “เล่าเหี้ยนเต๊กมีคุณงามความดีอะไรนักหนา ถึงได้ให้กำเนิดลูกชายที่กล้าหาญราวกับเทพสวรรค์เช่นนี้?”
เขาหันไปสั่งทหารข้างกาย: “รีบหามแม่ทัพทั้งหลายไปรักษาที่กองทัพส่วนหลัง!”
อาเต๊ามองเห็นโจโฉที่ยืนอยู่หน้ากระบวนทัพในทันที จึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วตะโกนเสียงดัง:
“ท่านลุงโจโฉ มาคุยกันสักหน่อยได้หรือไม่?”
โจโฉได้ยินก็ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง ตวาดว่า “ไม่ไป!”