กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
น้ำแกงสีน้ำตาลเข้มพร้อมไอขาวที่ลอยขึ้นมา ถูกเทลงมาจากเชิงเทินเมือง ทำให้ทหารง่อก๊กที่กำลังปีนป่ายอยู่ร้องโอดโอยด้วยความร้อน
ทหารที่ยังไม่ได้ขึ้นบันไดเมฆต่างกอดหัวถอยหลัง ไม่มีใครยอมเปื้อนน้ำอุจจาระต้มนั้น ไม่ใช่เพราะรังเกียจ แต่เพราะแผลลวกที่เกิดจากน้ำอุจจาระต้มนั้นถึงขั้นคร่าชีวิตได้ สุดท้ายแผลจะเน่าเปื่อยจนตาย ทรมานอย่างยิ่ง
พอน้ำอุจจาระต้มเทหมด ทหารง่อก๊กก็กรูกันเข้ามาอีกครั้ง ใต้กำแพงเมือง นอกจากทหารที่ถืออาวุธปีนบันไดเมฆแล้ว ยังมีทหารอีกมากที่หอบถุงดินวิ่งเข้ามาใต้กำแพง ทิ้งลงกับพื้น แล้วหันหลังวิ่งกลับไปทันที