เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยกับกวนสกที่สีหน้าตื่นเต้นว่า
“เจ้าไม่สังเกตหรือ? ทหารศัตรูรอบนอกค่ายใหญ่มีกำลังรบต่ำมาก ถูกเราโจมตีฉับพลันจนสวมเกราะไม่ทัน ส่วนใหญ่ถูกฟันตายทั้งที่ยังสวมเสื้อผ้าฝ้ายอยู่
แต่กองกำลังในกองบัญชาการกลางของเตียวเลี้ยว ไม่เพียงสวมเกราะและจัดแถวได้อย่างรวดเร็ว ตั้งกำแพงโล่ต้านการโจมตีของเราไว้ได้ ยังถอนตัวกลับได้ทั้งหมดอีกด้วย นอกเสียจากพลธนูที่คุ้มกันท้ายขบวน กองบัญชาการกลางโดยรวมเสียหายไม่มากนัก”
กวนสกได้ยินก็ตกอยู่ในความคิด
กวนหินได้ยินก็พยักหน้าหนัก ๆ
“จริงด้วย ตอนเพิ่งเข้าค่าย เราไม่เจอการต่อต้านใด ๆ เลย จนกระทั่งบุกถึงกระโจมบัญชาการกลางจึงถูกสกัดไว้ โดยเฉพาะพลธนูของกองบัญชาการกลาง ช่างน่ากลัวจริง ๆ แทบยิงไม่พลาดเลย คนที่เราตาย ส่วนใหญ่เสียชีวิตด้วยมือพวกเขา!”