ตอนที่ 100 จูล่งมาถึง

ออกศึกได้เก้าวัน อาเต๊าที่สร้างความสะเทือนสะท้านแก่เซียงหยางไม่ได้เข้าร่วมจัดการเรื่องหลังศึก แต่ถูกกวนอูส่งคนมาเรียกตัวไปยังจวนเจ้าเมืองแต่เช้า

ยามนี้ อาเต๊ากำลังยิ้มแย้มรินชาให้แม่ทัพเฒ่าคนหนึ่งเพื่อขอรับผิด พลางทำหน้าด้าน ๆ กล่าวว่า

“ท่านอาจ้าว ข้าก็จนใจเหมือนกันนะ!”

จูล่งคิ้วดั่งดาบ ไม่ให้สีหน้าดี ๆ แก่เขาเลย กล่าวเสียงดังว่า

“จนใจงั้นรึ? ตอนที่ข้าจากเมืองไป๋ตี้มา เจ้ารับปากข้าว่าจะรออีกหนึ่งเดือนแล้วค่อยออกเดินทาง ใครจะไปคิดว่าวันรุ่งขึ้นเจ้าก็หนีไป แล้วยังทิ้งกองทัพใหญ่ หนีไปเองอีก!”

“ก็สถานการณ์ทางทหารมันคับขันนี่นา!”

“เช่นนั้นเจ้าก็ไม่รู้จักส่งม้าด่วนตามข้าไป? แล้วเล่าเรื่องให้ข้าฟังให้ชัดเจน?” จูล่งเอามือทั้งสองกอดอก ไม่ยอมรับถ้วยชาเลย

อาเต๊าทำหน้าเก้อ ๆ ยังคงถือถ้วยชาไว้ พลางยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยกล่าวว่า