เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวเลี้ยวปลุกใจทหารอย่างฮึกเหิม แต่ในใจกลับตึงเครียดอย่างมาก เพราะเขาได้ยินเสียงโห่ร้องสังหารดังมาจากประตูใหญ่ของค่ายใหญ่และจากทางทิศตะวันออกกับทิศตะวันตก
อีกทั้งเสียงกีบม้าก็ยิ่งใกล้มาทางฝั่งเขามากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อเตียวเลี้ยวขึ้นหลังม้าและรับง้าวเคียวที่ทหารองครักษ์ยื่นให้ ก็เห็นทางทิศใต้เกิดความโกลาหลขึ้น ชายร่างใหญ่กำยำคนหนึ่งกำลังพุ่งโจมตีมาทางนี้ แม่ทัพคนนั้นกวัดแกว่งหอกงูในมือ พลางคำรามและฝ่าเส้นทางฝ่ากองเลือดออกมา
ปากยังตะโกนว่า “เตียวหุยชาวเยี่ยนมาถึงแล้ว!”
เตียวเลี้ยวสายตาดี เพ่งมองอยู่ครู่หนึ่งก็หัวเราะแล้วว่า “ถ้าเตียวเอ๊กเต๊กยังหนุ่มขนาดนี้ก็มีแต่ผีสิ!”
เขาตะโกนเสียงดัง “ไม่ต้องตื่นตระหนก คนนั้นไม่ใช่เตียวเอ๊กเต๊ก ศัตรูทำเช่นนี้เพื่อทำให้สับสน กำลังทหารต้องไม่มากพอแน่”