กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นับแต่ลิบองได้เห็น "คัมภีร์สวรรค์" ศรัทธาในใจก็พังทลายลงในพริบตา:
ข้าหมั่นศึกษาตำราเล่าเรียนอย่างขยันขันแข็งไปทำไม ข้าหมั่นฝึกวิทยายุทธ์อย่างหนักไปทำไม ในเมื่ออีกฝ่ายรอบรู้ทั้งอดีตและปัจจุบัน ล่วงรู้อนาคต และเล่นข้าไว้ในฝ่ามือเช่นนี้ ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงนี้ เกือบจะทับถมทำลายความเชื่อในการใช้ชีวิตของลิบองจนสิ้น
เมื่อได้ฟังคำของบิฮอง ก้อนหินที่อุดตันอยู่ในใจก็วางลงได้เสียที
แม่บ้านเก่งปานใดก็หุงข้าวไม่ได้ถ้าไม่มีข้าว!
ประโยคนี้ทำให้ดวงตาของเขาสว่างเปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง!
ลิบองกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง "ถูกต้อง แม้ศัตรูจะมีปัญญาเทียมฟ้า ตราบใดที่กำลังทหารของข้าแข็งแกร่งกว่าอีกฝ่าย ก็เอาชนะได้! ทหารต้องแข็ง! ต้องแข็งแกร่งให้ได้!"