เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กวนหินได้ยินดังนั้นก็สบายใจขึ้นเล็กน้อย รินชาให้อาเต๊าและตัวเองคนละถ้วย แล้วถามอีกว่า "ให้แม่ทัพเฒ่าเหยียนปกครองควบคุมอี๋ตู ไม่มีปัญหากระมัง"
อาเต๊าหัวเราะ "ท่านปู่เหยียนเป็นเจ้าเมืองมาสิบกว่าปี มีประสบการณ์โชกโชน จะปกครองควบคุมเมืองอี๋ตูเล็ก ๆ ไม่ได้อย่างไรกัน"
กวนหินถามอีก "ให้ลวี่ฟางคุมคนเข้าไป จะไม่พลาดหรือ เขาไม่เคยผ่านศึกใหญ่มาก่อนเลย"
อาเต๊ารับรองว่า
"อย่าดูว่าเขาเป็นเพียงองครักษ์จวนอ๋อง วิทยายุทธ์ของเขาจริง ๆ แล้วดีมาก เมื่อวานตอนจัดทหารบุกเข้าตีแนวข้าศึก ก็ทำได้ดีเยี่ยม เขาต้องทำภารกิจนี้ได้แน่นอน"
"อาเต๊า เจ้ามั่นใจคนใกล้ตัวเสียจริง!" กวนเฟิ่งผลุบเข้ามาในห้องโดยสารเรือ กล่าวพลางยิ้ม
กวนหินถลึงตาใส่นาง "ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! เรียกชื่อเล่นองค์รัชทายาทอีกแล้ว!"
อาเต๊าโบกมือ "ไม่เป็นไร ทำไมเจ้าไม่ส่งนางกลับเฉิงตูเล่า"