กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าพยักหน้าให้นักดนตรี แล้วกวักมือเรียกหญิงรำ กล่าวเสียงดังว่า
“บรรเลงดนตรีต่อไป เต้นต่อไป!”
กวนเฟิ่งได้ยินก็โกรธจนแก้มป่อง คว้าวอลนัตในจานผลไม้มาบีบจนแตก แล้วบ่นในใจว่า
“ไอ้อาเต๊าตัวเหม็น! คนเจ้าชู้!”
ดนตรีพิณขลุ่ยค่อย ๆ ดังขึ้น หญิงคณิกาชั้นนำร่ายรำงดงาม ส่งสายตาหวานเย้ายวน บรรยากาศคึกคักยิ่งนัก
กวนหินเห็นเช่นนั้นก็ไม่สบายใจ กล่าวว่า “ตอนนี้ศัตรูแกร่งล้อมรอบอยู่ ควรพักผ่อนแต่เนิ่น ๆ บำรุงกำลังไว้ พรุ่งนี้จึงจะออกศึกได้ดี!”
อาเต๊าพยักหน้า “พี่หินยังสุขุมกว่า”
เขามองหญิงรำเหล่านั้น กล่าวว่า “เต้นอีกสักชุดสุดท้าย แล้วค่อยกลับไปพักผ่อน!”
……
ดวงอาทิตย์ย่อมไม่หยุดขึ้นทางทิศตะวันออกเพราะความสุขทุกข์เมื่อคืน ศัตรูก็ย่อมไม่จากไปเองเพราะคำอธิษฐานของทหารรักษาเมือง