กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนผิวแม่น้ำ
กองเรือของกวนหินแล่นฝ่าคลื่นลมด้วยความเร็วสูงสุด
ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาในห้องเรือ “ท่านแม่ทัพ มีควันดำลอยขึ้นทางอี๋ตูขอรับ! ดูคล้ายควันสัญญาณ แต่ก็ไม่เหมือนเสียทีเดียว”
เตียวเปาเอ่ยขึ้นก่อน “ควันสัญญาณหรือ? หรือที่องค์รัชทายาทตรัสจะเป็นความจริง ง่อก๊กลอบโจมตีจิงโจวจริง ๆ? บุกมาถึงอี๋ตูแล้วหรือ?”
กวนเฟิ่งใจหายวาบ เอ่ยอย่างเป็นห่วงว่า “นั่นเป็นเรือของอาเต๊า! รีบไปดูเร็ว!”
กวนหินขมวดคิ้วแล้วกล่าว “ส่งคำสั่ง ให้เรือธงเร่งความเร็ว!”
ยามนี้กวนเฟิ่งเป็นห่วงอาเต๊าจากใจจริง แม้แต่นางเองก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้
ไม่นานนัก ฝีพายก็เร่งพายยาวเจ็ดแปดจั้งอย่างสุดกำลัง เรือธงของกวนหินและพวกเพิ่มความเร็ว แล่นนำลำอื่น ทิ้งกองเรือไว้เบื้องหลังแล้วมุ่งหน้าไปยังอี๋ตูก่อน
……
อี๋ตู