กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กวนสกและคนอื่น ๆ ได้ยินกวนเฟิ่งพูดเช่นนี้ ต่างทำสีหน้าแบบ “ข้าไม่กล้าโต้แย้งแม้แต่น้อย”
อาเต๊ารู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ในใจอดคิดว่า คนอ้วนไม่มีความศักดิ์ศรีจริง ๆ แต่คนอ้วนทุกคนล้วนเป็นหุ้นที่มีศักยภาพ!
เห็นทุกคนอยากหัวเราะแต่ไม่กล้า อยากช่วยกลบเกลื่อนแต่ต่อคำไม่ติด อาเต๊าก็หัวเราะลั่น
“ฮ่า ๆ ๆ ... น้องกวนพูดได้คมตรงประเด็นจริง ๆ! หาก ‘เงาเพลิง’ ต้องตามข้าในแบบเมื่อก่อน ก็เสียดายจริง ๆ!”
“อะไรกัน? ตามตัวเจ้าตอนนี้ก็ไม่เสียดายแล้วหรือ? เจ้าตอนนี้ก็ยังเป็นภาระที่มันแบกรับไม่ไหวเหมือนกันนั่นแหละ!”
“เฟิ่งน้อย! หุบปาก!” กวนหินตวาดดุด้วยเสียงเข้ม
“ชิ!”
กวนเฟิ่งทำหน้าไม่ยอม “ข้าพูดความจริงแต่แรก ถ้าไม่เชื่อก็ให้องค์รัชทายาทลองขี่ม้าดูสิ!”
อาเต๊าไม่ตอบโต้ กลับหันหลังโบกมือเรียกครูฝึกทหารม้าเบา