กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฮึบ! ฮึบ!”
อาเต๊าเห็นกวนหินควบตามมาถึง ไม่ทันฟังว่าเขาจะพูดอะไร ก็เงื้อแส้ทันที ตะโกนเร่งม้าให้วิ่งเร็ว
กวนหินมองจนตาค้าง: องค์รัชทายาทจะตกใจกลัวที่ไหนกัน เขานี่ชัดๆ กำลังแข่งม้ากับพวกเรา!
กวนเฟิ่งก็ควบมาถึงหลังม้าของอาเต๊า เห็นเขาถือบังเหียนมือหนึ่ง เงื้อแส้มือหนึ่ง ร่างกายราวกับติดอยู่กับหลังม้า โยกไหวตาม ‘เงาเพลิง’ ใบหน้าถึงจะใหญ่ไปบ้าง แต่กลับเด็ดเดี่ยวหนักแน่น คิ้วโค้งแก้มอิ่ม ยิ่งมองยิ่งเพลินตา
“ไม่นึกเลย องค์รัชทายาทจ้ำม่ำองค์นี้ก็หล่อใช้ได้! เอ๊ะ ข้าคิดอะไรมั่วๆ อยู่... เขาเป็นว่าที่สามีของอิงอิงนะ!”
“ฮ่าๆๆ...”
ทันใดนั้น เตียวเปาก็หัวเราะลั่น
“ข้านึกว่าองค์รัชทายาทจะขี่ม้าไม่เป็นเสียอีก ไม่คิดว่าจะมีฝีมือขี่ม้าชั้นเซียนถึงเพียงนี้!”
อาเต๊าเงยหน้าหัวเราะลั่น
“รู้ตอนนี้ก็ยังไม่สาย! พวกเราหันหัวม้ากลับ ควบกลับไป ดูซิว่าใครจะไปถึงกวนสกและพวกก่อน!”