กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าจนใจ จึงเอ่ยเสียงดัง:
“อะไรนะ นั่นมันเรื่องที่เจ้าจะดูตามอำเภอใจได้ที่ไหน!”
เจิ้งลี่เจางงไปหมด ข้าแค่มาดูผลการรักษา องค์รัชทายาทจะโกรธอะไรกัน อีกอย่าง ข้าก็ทำเพื่อท่านนะ ข้าอุตส่าห์วางความอายแล้ว ท่านยังไม่ยอมอีก!
อาเต๊ามองสีหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสาและดูน้อยใจของนาง ก็อดถอนใจไม่ได้ คาดว่าตนอาจเข้าใจเจิ้งลี่เจาผิดไป
“หรือว่านางอาจรู้เพียงผิวเผินจริง ๆ?”
เขาข่มใจลง ลดเสียงถามวิธีทำธุรกิจจริง ๆ ของแม่นางชิวหว่านบ้าง แล้วเลือกใช้ถ้อยคำอย่างระวัง ถามเรื่องบางอย่างอีก
ผลคือ สาวน้อยผู้นี้ตอบไม่ตรงคำถาม หรือไม่ก็พูดได้ไม่ครบความหมาย ความจริงคือ นางทำแต่งานหยาบ ๆ อยู่ที่หอม่านหอม ยังไม่ได้ทำงานจริง ๆ
จึงไม่เข้าใจสถานการณ์จริงเช่นนี้