กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232
59
เฉียวอิงจื่อแทบจะกลอกตาขึ้นฟ้า “พ่อก็เอาอย่างแม่ด้วยเหรอ ที่นี่ตกลงใช่ที่หลบภัยของหนูไหมเนี่ย เราสองคนอยู่พวกเดียวกันหรือเปล่า”
“พวกเดียวกันสิ! ตอนนี้พ่อรู้สึกเหมือนเราสองคนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดยังไงยังงั้น”
“งั้นก็ช่วยหนูอีกสักครั้งสิคะ! ยังไงช่วงเช้าแม่ก็มีสอน ไม่มีทางจับได้หรอก”
“ไม่ใช่ว่าหนูจะว่าพ่อนะ หย่ากันมากี่ปีแล้ว เจอกันทีไรยังกลัวแม่เหมือนหนูกลัวแมวอยู่ได้”
“พ่อต้องฮึดสู้หน่อยสิ ไม่อย่างนั้นจะเป็นโล่กำบังให้หนูได้ยังไง”
“เฮ้ย! พ่อเห็นแก่ที่แม่เขาลำบากดูแลลูกมาหลายปีต่างหาก ถึงไม่อยากถือสาหาความ”
“ถ้าต้องเอาจริงขึ้นมา พ่อจะไปกลัวเขาเหรอ ตลกน่า!” เฉียวเว่ยตงเชิดคอปากแข็ง