เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 233
กลางวันต้องสอนหนังสือ กลางคืนต้องเตรียมการสอน ทุกวันต้องตื่นแต่เช้ามืดเข้านอนดึกดื่นเพื่อทำกับข้าวให้ลูก ดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของลูก แม่สบายนักหรือไง พ่อของลูกเคยทำอะไรให้ลูกบ้าง ในใจเขารู้ดี และลูกเองก็ควรจะเข้าใจด้วย
เขาก็แค่เอาใจไปเรื่อย ลูกชอบอะไรเขาก็ตามใจลูกไปหมด นี่มันกำลังถ่วงความเจริญของลูกชัด ๆ การสอบเกาเข่าจะออกสอบเรื่องพวกนี้หรือไง
แม่คะ หนูรู้ตัวว่าผิดจริง ๆ แล้วค่ะ
เฉียวอิงจื่อทำได้เพียงยอมรับผิดต่อไป
เมื่อเห็นลูกสาวเป็นเช่นนี้ ซ่งเชี่ยนก็คลายความโกรธลงบ้าง
แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่เห็นเสี่ยวเมิ่งกำลังดื่มรังนกที่เตรียมไว้ให้อิงจื่อโดยเฉพาะ ก็อดถามไม่ได้ว่า “ลูกไปรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นนานแค่ไหนแล้ว”
“คุณน้าเสี่ยวเมิ่ง...แม่คะ หนูไม่ได้สนิทกับคุณน้าเสี่ยวเมิ่งจริง ๆ นะคะ”
เฉียวอิงจื่อรีบอธิบายอย่างลนลาน