เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 เป็นบ้าอะไรเนี่ย?
“ฉันมีสิทธิ์อะไรจะไม่โกรธล่ะ เมื่อคืนนายอยู่กับนางจิ้งจอกนั่น มันร้องเสียงดังขนาดนั้นในโทรศัพท์ นายคิดว่าฉันหูหนวกเหรอ” เกาเหวินพูดด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น
“ต่อให้ฉันนอนกับเธอจริง ๆ นี่คือเหตุผลที่เธอจะมาอาละวาดใส่ฉันงั้นเหรอ” สีหน้าของหวังเซวียนดำทะมึนราวกับก้นหม้อ
“เหอะ! แฟนสาวจับผิดแฟนหนุ่มที่นอกใจก็ผิดด้วยเหรอ อีกอย่างนั่นมันนางสารเลวที่เพิ่งจะเล่นงานฉันมาหมาด ๆ เลยนะ!” ขอบตาของเกาเหวินแดงก่ำ ปลายนิ้วจิกแน่นเข้าไปในฝ่ามือ
“แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ” หวังเซวียนหัวเราะเยาะพลางจุดบุหรี่ขึ้นสูบ
“นายใช้ท่าทีแบบไหนกัน!” เกาเหวินยืดตัวตรงขึ้นมาทันควัน “แล้วฉันทำผิดอะไรตรงไหน”
“เมื่อวานใครตบหน้าอกรับประกันว่าจะไม่ดื่มเหล้าล่ะ” หวังเซวียนบี้ก้นบุหรี่ดับลงบนโต๊ะหัวเตียง
ท่าทีขึงขังของเกาเหวินหดหายไปครึ่งหนึ่งในพริบตา
แต่พอคิดอีกทีก็เชิดคางขึ้นสูง “ฉันไปเข้าห้องน้ำ ยัยนั่นก็เข้ามาหาเรื่อง พอเปิดประตูก็เห็นพวกนายส่งสายตาให้กัน จะให้ฉันยอมมุดหัวเป็นเต่าหดหัวอยู่ในกระดองหรือไง”