เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 พวกเราเข้าไปคุยรายละเอียดในห้องทำงานกันเถอะ
จ้าวเอ้อร์สี่กัดริมฝีปากพลางยื่นโทรศัพท์มือถือไปให้ “เธอรีบช่วยฉันดูหน่อยสิ เขาอยากให้ฉันแสดงออกอะไรหรือเปล่า ฉันควรทำยังไงดี”
เป้ยเวยเวยที่โสดมาตั้งแต่เกิดแสร้งทำเป็นวิเคราะห์อย่างจริงจัง “ต้องหมายความแบบนั้นแน่ ๆ ไม่ผิดหรอก
ส่วนว่าจะต้องแสดงออกยังไงน่ะนะ...” จู่ ๆ เธอก็กลั้นขำแล้วเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง “เรื่องนี้ฉันช่วยเธอไม่ได้จริง ๆ
”
จ้าวเอ้อร์สี่จิ้มหน้าจอพิมพ์ตอบ “หวังเซวียน ฉันเลี้ยงข้าวเธอเป็นการขอโทษดีไหม รู้ตัวว่าผิดจริง ๆ แล้วน่า เธอเป็นผู้ใหญ่ใจกว้างอย่าถือสากันเลยนะ~” พอส่งข้อความเสร็จก็หันขวับไปเห็นเพื่อนสาวกำลังกลั้นขำอยู่ จึงหยิกแขนเป้ยเวยเวยไปทีหนึ่งด้วยความโมโห
“อยากหัวเราะก็หัวเราะไปเลยสิ คนก่อเรื่องไม่ใช่ฉันสักหน่อย ตอนนี้กลับต้องให้ฉันมารับเคราะห์แทน
ถ้าให้ฉันพูดนะ หวังเซวียนน่าจะให้เธอจ่ายเงินชดใช้ ลงโทษให้เธอไปทำงานวันละสามกะ จะได้ดูซิว่ายังกล้าหัวเราะเยาะฉันอีกไหม!”
“พี่เอ้อร์สี่ ฉันผิดไปแล้วน้า~” เป้ยเวยเวยบีบเสียงออดอ้อน “ยกโทษให้ฉันครั้งนี้เถอะนะ นะ?”