เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 ก็อยู่กินเป็นเพื่อนคุณสักหน่อยแล้วกัน
ณ ที่จอดรถชั้นใต้ดินของฮ่วนเล่อซ่ง อันตี๋มองแผ่นหลังของหวังเซวียนที่ขับรถจากไป ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนหลากหลาย
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาเมื่อวานนี้ ใบหน้าก็พลันร้อนผ่าวขึ้นมา
อีกฝ่ายก็มีแฟนอยู่แล้วชัด ๆ ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ยิ่งไปกว่านั้นตนยังมีประวัติโรคทางพันธุกรรมของครอบครัว นี่ไม่ใช่การทำร้ายคนอื่นหรอกหรือ อันตี๋ส่ายหน้าไปมาอย่างแรง
บางเรื่องยิ่งคุณไม่อยากคิด มันก็ยิ่งวนเวียนอยู่ในหัว
ในใจของอันตี๋สับสนวุ่นวายไปหมด โดยเฉพาะประโยคนั้นของหวังเซวียนที่ว่า “โรคทางพันธุกรรมแบบนี้ในอนาคตอาจจะรักษาได้” มันคอยวนเวียนอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา
หวังเซวียนไม่ได้รับรู้ถึงความกลัดกลุ้มใจของอันตี๋เลยแม้แต่น้อย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถของเขาแล่นไปจอดหน้าอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง เวินตี๋และชวีเสี่ยวเซียวมารออยู่ที่ประตูทางเข้านานแล้ว
“สองวันนี้พี่เซวียนยุ่งอะไรอยู่เหรอ โผล่มาผลุบ ๆ โผล่ ๆ!” ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเสียงใสแจ๋วนี้ต้องเป็นชวีเสี่ยวเซียวอย่างแน่นอน