กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 กลับไปที่หมู่บ้านก่อนแล้วกัน ผมต้องไปเอารถ
“อืม
”
“ไม่มีทาง ก่อนนอนฉันล้างหน้ามาชัด ๆ...”
“ติดความสวยมานิดหน่อยน่ะครับ
” หวังเซวียนยิ้มกว้าง
อันตี๋เพิ่งจะรู้สึกตัว จึงค้อนใส่แล้วเอ็ดว่า “ปากเปราะอีกแล้ว! แม้แต่ฉันนายก็ยังกล้าแหย่เหรอ”
“แหย่พี่อันตี๋แล้วทำไมล่ะครับ” หวังเซวียนขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด “ผมก็แค่ชอบผู้หญิงสวย พี่อันตี๋ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าตัวเองมีเสน่ห์ดึงดูดใจขนาดไหน”
คำพูดนี้สะกิดความคิดฟุ้งซ่านเมื่อช่วงบ่ายของอันตี๋ขึ้นมา เธอรีบก้มหน้าดื่มน้ำทันที “กำลังคุยธุระอยู่นะ ฉันมีเรื่องจริงจังจะคุยกับนาย