เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 หน้าฉันมีอะไรเปื้อนเหรอ?
“หนานซุน ต่อไปถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็มาหาผมได้ตลอดเลยนะ ปกติถ้าไม่มีสอนผมก็อยู่ห้องพักครูเกือบตลอด”
“ถ้าผมไม่อยู่ก็โทรหาผมได้”
จางอันเหรินชำเลืองมองกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูดอกนั้น ในใจคิดว่าแฟนหนุ่มของจูสั่วสั่วดูท่าจะมีฐานะไม่น้อย ทว่ายังคงกำชับเจี่ยงหนานซุนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ทราบแล้วค่ะรุ่นพี่ บ๊ายบายค่ะ”
เจี่ยงหนานซุนโบกมือลาพร้อมรอยยิ้ม
บนเส้นทางกลับบ้านตระกูลเจี่ยง จูสั่วสั่วพลันหัวเราะพรืดออกมา “หนานซุน เธอเห็นไหม ตอนเช็กบิลจางอันเหรินพลิกดูบิลใบนั้นไปมาตั้งหลายรอบ ท่าทางเสียดายเงินของเขานั่น ฉันยิ่งคิดก็ยิ่งขำ”
“ฉันกำลังจะถามเธออยู่พอดี เดิมทีฉันเป็นคนเลี้ยง เธอจะไปบังคับให้เขาจ่ายทำไมกัน” เจี่ยงหนานซุนเองก็สังเกตเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ แม้จะรู้สึกตลกอยู่บ้าง แต่ก็นึกสงสัยในเจตนาของเพื่อนสนิทยิ่งกว่า
“ยัยบื้อเอ๊ย นี่ฉันทำเพื่อเธอทั้งนั้นเลยนะ!” จูสั่วสั่วทำสีหน้าเหนื่อยใจราวกับเคี่ยวเข็ญไม่เอาถ่าน