0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 การดำเนินเรื่องแบบนี้มันไม่ถูกต้องไม่ใช่เหรอเนี่ย!?

เฉียวอิงจื่อเปิดกล่องออก สร้อยข้อมือเงินเป็นประกายวิบวับอยู่ใต้แสงไฟ เธอยิ้มจนตาหยีแทบมองไม่เห็นลูกตา “สวยจังเลย!” จังหวะนั้นเองหวงจื่อเถาก็มอบของขวัญที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถันให้ และหลินเหล่ยเอ๋อร์ก็ยื่นหนังสือที่ห่อไว้อย่างดีส่งให้เช่นกัน

“อิงจื่อ รองเท้าคู่นี้ของเธอ...” หวังอี๋ตี๋ชี้นิ้วไปที่เท้าของเธอพลางเอ่ยขึ้นทันใด “พี่เซวียนให้มาใช่ไหม เข้ากับเธอจริง ๆ เลย!”

หวงจื่อเถาสังเกตเห็นตั้งนานแล้วแต่เกรงใจไม่กล้าถาม ส่วนฟางอี้ฝานเจ้าคนซื่อบื้อไร้ความคิดกลับตะโกนโพล่งขึ้นมาตรง ๆ “ฉันก็ว่าอยู่ทำไมวันนี้จู่ ๆ เธอก็ตัวสูงพรวดพราดขึ้นมา ที่แท้ก็ใส่แผ่นเสริมส้นเพิ่มความสูงนี่เอง!”

รอยยิ้มของเฉียวอิงจื่อชะงักค้างลงทันที เธอถลึงตาค้อนฟางอี้ฝานอย่างดุดัน พลางจดบัญชีแค้นใส่สมุดเล่มเล็กในใจเพิ่มให้อีกหนึ่งคดี

หวังเซวียนรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงในใจ เป็นกังวลจริง ๆ ว่าความฉลาดทางอารมณ์ของเจ้านี่จะน่าเป็นห่วงเกินเยียวยา

แม้จะบอกว่าเมื่อกี้ตนแค่ล้อเล่น แต่อย่างน้อยก็มามอบของขวัญ อีกฝ่ายคงไม่ถึงขั้นพลิกหน้าโกรธเคืองใส่หรอก

แต่กับเจ้าหมอนี่น่ะสิ มันพูดยากจริง ๆ

หหวังอี๋ตี๋ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูหวังเซวียน “พี่เซวียน ฉันเดินเลือกตั้งนานกว่าจะถูกใจของขวัญชิ้นนี้ กลัวแทบแย่ว่าอิงจื่อจะไม่ชอบ