เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 อย่าได้รังเกียจเลย
ในห้องครัว ซ่งเชี่ยนกำลังปลอบโยนถงเหวินเจี๋ยที่โมโหจนตัวสั่นระริก "เหวินเจี๋ยฉันเข้าใจ ตั้งแต่พี่สาวเธอจากไป เธอก็รักและเอ็นดูเหล่ยเอ๋อร์ที่สุด
คราวก่อนพ่อแม่ฟางหยวนก็พูดจาว่าร้าย คราวนี้ยังจะวางยาเหล่ยเอ๋อร์อีก ถ้าเธอไม่สั่งสอนฟางอี้ฝานให้หลาบจำ เหล่ยเอ๋อร์คงเสียใจแย่
"
หวังเซวียนครุ่นคิดในใจเงียบ ๆ แม้คราวนี้จะพังไม่เป็นท่า แต่ด้วยผลการเรียนของหลินเหล่ยเอ๋อร์ ไม่ช้าก็เร็วถงเหวินเจี๋ยก็ต้องคิดเรื่องให้เขาย้ายมาอยู่ดี เพราะอย่างไรเสียเธอก็คือผู้นำที่มีสิทธิ์ขาดในบ้าน
ซ่งเชี่ยนจับสาเหตุที่เพื่อนสนิทอารมณ์ไม่ดีได้ จึงเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา "พูดจริง ๆ นะ เจ้าเด็กฝานฝานนั่นทำอะไรไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังจริง ๆ
แต่เรื่องย้ายบ้านเนี่ยควรจะคิดให้ดีจริง ๆ
เธออย่าหาว่าฉันพูดมากเลยนะ เธอดูผู้ปกครองรอบ ๆ ตัวสิว่ามีตั้งกี่คนที่ลาออกจากงานตอนลูกอยู่ ม.6 เพื่อมาคอยดูแลปรนนิบัติ
อีกอย่างนะ เธอมาสองครั้งนี้ไม่สังเกตเหรอ ในหมู่บ้านมีผู้พักอาศัยใหม่ย้ายเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว