0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ปากหวานขึ้นเรื่อยๆ เชียวนะ

ช่วงเวลาหลังจากข้ามภพมานี้ หวังเซวียนพบว่าการเรียนแท้จริงแล้วน่าสนใจทีเดียว แม้จะไม่ถึงขั้นเป็นหัวกะทิ ทว่าผลการเรียนก็ติดอยู่อันดับต้นๆ ของระดับชั้นมาตลอด อีกทั้งยิ่งเรียนก็ยิ่งกระตือรือร้น

วันนี้ตอนอ่านหนังสือ หวังเซวียนพบว่าเวลาผ่านไปเร็วเป็นพิเศษ

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าเดิมก็คือ เนื้อหาในหนังสืออ่านเพียงรอบเดียวก็จำได้แล้ว

แม้จะไม่กล้าเอ่ยว่าเป็นความจำแบบเห็นแล้วไม่ลืมเลือน แต่ความทรงจำก็เฉียบคมขึ้นกว่าเดิมมากจริง ๆ

เขาใคร่ครวญดู เป็นไปได้ว่าเมื่อวานคิดเรื่องบางอย่างตกผลึก จึงทำให้ดวงจิตวิญญาณทั้งสองหลอมรวมกันโดยสมบูรณ์

พอลองคิดดูแล้วก็ใช่ ขนาดเรื่องอย่างการข้ามภพยังเกิดขึ้นได้ ความจำดีขึ้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร

กำลังอ่านเพลินๆ จู่ๆ ก็มีคนเคาะประตู

หวังเซวียนเปิดประตูดูเห็นเป็นป้าหวัง จึงถามว่า “ป้าหวัง มีธุระอะไรหรือครับ”