0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 อย่ามองผมแบบนี้สิครับ

หันไปพูดกับเจียงเสวี่ยอีกครั้ง “คุณ พอลูกย้ายไปคงไม่พ้นต้องรบกวนเมียของต้าจู้

ทางนั้นเขาก็มีลูกต้องดูแลเหมือนกัน หรือพวกเราจะเลี้ยงข้าวครอบครัวเขาสักมื้อดีไหม พอดีให้พวกเด็ก ๆ ได้ทำความคุ้นเคยกันล่วงหน้าด้วย”

”

เจียงเสวี่ยพยักหน้าเห็นด้วย “นี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว คุณไม่พูดฉันก็คิดจะบอกอยู่พอดี

ฉันเคยเจอภรรยาเขาแค่ครั้งเดียวก่อนหน้านี้ อาศัยมื้อนี้ทำความรู้จักให้มากขึ้นก็ดีเหมือนกัน”

”

“งั้นตกลง พรุ่งนี้เย็นผมจะจองร้านอาหารไว้”

หวังจวินพูดอย่างกระตือรือร้น