กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น่าเสียดาย หญิงงามวัยกลางคนผู้นั้นไม่เชื่อคำเขาโดยสิ้นเชิง ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อยว่าเย่เฉินจะมีที่มาและภูมิหลังทรงพลังเพียงใด
นางยังคงสีหน้าเย็นชา มิได้ตอบปัญหาของเย่เฉิน
“อย่ามาไม้เดิมเลย”
“ไม้เดิมแบบนี้ใช้กับเปิ่นตี้ไม่มีประโยชน์!”
“สมุนไพรที่ถูกทำลาย ขาดการเพาะเลี้ยงไปแม้แต่หนึ่งต้นก็ไม่ได้!”
เย่เฉินแอบถอนหายใจในใจ หญิงงามวัยกลางคนผู้นี้ ช่างเป็นกระดูกแข็งเคี้ยวยากจริง ๆ
ดูเหมือนหนทางตีสนิทนี้ใช้การไม่ได้แล้ว แต่อยู่ที่นี่สิบปีนั้น เป็นไปไม่ได้โดยร้อยล้าน
เขายังอยากเกลี้ยกล่อมอีกสักครั้งหนึ่ง
“พี่สาว สมุนไพรที่ข้าทำลายไป ข้าจะชดใช้ตามราคาอย่างแน่นอน”
“เพียงแต่ ข้ามีเรื่องสำคัญอย่างยิ่งที่เร่งด่วนต้องจัดการจริง ๆ”