กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หญิงงามวัยกลางคนรับรู้ว่าข้างนอกไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ช้า ๆ เดินไปถึงข้างหลุม พินิจพิจารณาเย่เฉิน
“กลิ่นอายอ่อนแรง ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย”
“ดูท่าทาง บาดเจ็บไม่เบาเลย”
นางยื่นมือเรียวขาวงามออกไป ยื่นมือไปตรวจลมหายใจของเย่เฉิน
“ยังมีลมหายใจ”
“โชคดี ยังเหลือลมหายใจอีกครั้งเดียว”
หญิงงามวัยกลางคนครุ่นคิดเล็กน้อย ดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่
“หุบเขานี้เป็นของข้า เป็นที่เก็บตัวบำเพ็ญ ไม่ควรถูกรบกวน”
“แต่การช่วยชีวิตคนหนึ่งคน ยังประเสริฐกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น”
“เอาเถอะ ช่วยเขาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”