กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาสูดลมหายใจลึก ฝืนอดทนความเจ็บปวดที่แขน สายตาจ้องเขม็งไปยังสัตว์ความว่างเปล่า
“มากันเถิด สัตว์เดรัจฉาน! ข้าต้องดูให้ได้ว่าเจ้าเก่งกาจเพียงใดแท้จริง!”
ในดวงตาของเย่เฉิน เจตจำนงต่อสู้ลุกโชน
เขารู้ว่านี่คือสงครามเป็นตาย
เขาต้องทุ่มเทสุดกำลัง จึงจะมีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
เพียงแต่เย่เฉินไม่ทันสังเกตเห็น เลือดสดที่ไหลลงมาตามด้ามกระบี่ กลับถูกกระบี่จิงหงดูดซับไว้!
สัตว์ความว่างเปล่าหยุดเสียดสีกรงเล็บ ดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปที่เย่เฉิน
ในปากของมันส่งออกเสียงคำรามลั่นทุ้มต่ำ ราวกับกำลังสั่งสมพละกำลัง
อากาศรอบข้างราวกับแข็งค้างไปหมดดุจกัน
หนึ่งกระแสความรู้สึกกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออก ปกคลุมไปทั่วทั้งมิติ