กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ห้วงดาวแถบนี้กว้างใหญ่ไพศาลและสงบงัน แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจากความคลุ้มคลั่งของห้วงดาวนอกโลกเซียน ไม่มีกฎเกณฑ์ป่าเถื่อน
เย่เฉินรู้สึกว่าที่นี่คุ้นเคยอย่างยิ่ง แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นที่ใด
“พี่เฉิน พี่เฉิน……”
เสียงอันสุญญวิญญาณนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ดึงกลับความคิดของเย่เฉินสู่ความเป็นจริง
เขาเงี่ยหูฟังตามเสียงไป เห็นเพียงโลงผลึกหนึ่งโลงลอยอยู่เบื้องหน้า
สีหน้าของเย่เฉินชะงักไปชั่วขณะ โลงผลึกนี้ช่างคุ้นเคยเช่นนี้
เขาช้า ๆ ก้าวเข้าไป ยื่นมือออกอย่างสั่นเทา ลูบไล้เบา ๆ ภายนอกอันเย็นชาของโลงผลึก ราวกับว่าโลงผลึกนั้นหนักถึงหมื่นชั่ง
ภายในโลง มีสตรีหนึ่งคนนอนอยู่ งดงามจนทำให้สะท้านขวัญ
นางหลับใหลอย่างเงียบงัน ไม่มีกลิ่นอายชีวิตแม้แต่นิดหนึ่ง