กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากตกตะลึง เย่เฉินก็มีสีหน้าแสดงออกถึงความอึดอัดและลำบากใจนิดหนึ่ง
เขาแอบชายตามองโม่จี แต่เห็นว่านางก็มีหน้าตากระวนกระวายและเป็นเช่นเดียวกัน
โม่จีรู้ว่าเย่เฉินมีภรรยาอยู่แล้ว และรักเดียวใจเดียวต่อภรรยาของตน จึงจะไม่แต่งงานใหม่
“ท่านพ่อ นี่ใช่หรือไม่เกินไป...”
นางกำลังจะเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมท่านพ่อของตนเอง แต่ถูกอเวจีจักรพรรดิมารขัดจังหวะเสียก่อน
“จีเออร์ เจ้าไม่ต้องพูดมาก”
อเวจีจักรพรรดิมารโบกมือ น้ำเสียงมั่นคง
“เย่เฉินคืออัจฉริยะฟ้าประทานไร้ผู้เทียบ บางที...”
เขาพูดได้ครึ่งหนึ่งก็หยุดชะงักครู่หนึ่ง มองดูโม่จี ดวงตาเต็มไปด้วยความเมตตา
“ชอบก็ต้องแย่งชิงมาด้วยตนเอง”