กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อเวจีจักรพรรดิมารสายตากวาดผ่านจักรพรรดิมารสิบสองคนที่อยู่ด้านหลังเสื้อคลุมดำ น้ำเสียงหนักหน่วง
“พวกเจ้า...ก็จะทรยศเปิ่นตี้ด้วยหรือ?”
จักรพรรดิมารหลายท่านที่เดิมสนับสนุนอเวจีจักรพรรดิมาร ขณะนี้สายตาวูบไหว ไม่กล้าสบตากับเขา
หนึ่งในนั้นจักรพรรดิมารท่านหนึ่งฝืนใจลุกออกมา น้ำเสียงอึดอัดเล็กน้อย
“ฝ่าบาท มิใช่พวกข้าอยากทรยศท่าน”
จักรพรรดิมารท่านนี้สายตาหลบหลีก แต่น้ำเสียงแกล้งทำมั่นคง
“แต่เป็นเพราะแดนเซียนรังแกกันเกินไปแล้ว เจตนากลืนรวมโลกมารของข้า เพื่อความปลอดภัยของโลกมาร พวกข้าได้แต่...ทำให้ฝ่าบาทต้องน้อยใจ”
จักรพรรดิมารอีกท่านหนึ่งก็ก้าวออกมาเห็นด้วยว่า
“ใช่แล้ว ฝ่าบาท ผู้รู้กาลสมควรคือผู้วิเศษ ท่านก็สละตำแหน่งให้ผู้เหมาะสมเถอะ”
เขาถอนหายใจ ส่ายหน้า