กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนมองไปยังเย่เฉินอย่างจำใจ
“คุณชายเย่ วังเซียนพัวหลัวของข้ายินยอมตอบตกลงตามข้อเรียกร้องของเจ้า”
“เพียงขอเจ้า... อย่าให้กิเลนอัคคีลงมืออีกเลย”
น้ำเสียงของหลี่หยวนมีสั่นเทานิดหนึ่ง เขารู้ว่าคำพูดนี้ของตนเองเทียบเท่ากับก้มหน้าต่อเย่เฉิน
แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น
ซีฝานจักรพรรดิเซียนในฐานะจักรพรรดิเซียนนั้นหยิ่งยโสอย่างยิ่ง เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอ่ยปากขอชีวิต
ได้แต่ให้เขาทำแทนตนด้วยการก้มหน้า
มุมปากของเย่เฉินยกขึ้นเป็นรอยโค้งเจ้าเล่ห์ใจดำ
“ทำแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบแล้วไม่ใช่หรือ?”
เขามองดูหลี่หยวนด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มมิยิ้ม