เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าฆ่าแล้วซึ่งลูกศิษย์ของข้า ยังกล้าพูดว่าไม่ได้ทำกรรมที่ตำหนิได้อะไรอีกหรือ!”
ซีฝานจักรพรรดิเซียนโกรธจนผมชี้ เดือดดาลดั่งฟ้าร้อง
“ฝีมือสู้เขาไม่ได้ ตายและเป็นเรื่องสมควรแล้ว”
เย่เฉินกางมือ “อีกอย่าง หากไม่ใช่เพราะเจ้าละโมบอยากได้เจตจำนงกระบี่นิรันดร์ของข้า ศิษย์ของเจ้าก็คงไม่ตาย”
“เจ้า……”
ซีฝานจักรพรรดิเซียนลมหายใจถี่รัว ร่างสั่น
เย่เฉินมาถึงก็ให้ต้าหวงลงมือ ระเบิดจนแตกซึ่งมหาค่ายกลพิทักษ์สำนักของวังเซียนพัวหลัวโดยตรง
ภายในวังเซียนพัวหลัว ศิษย์ที่มีตบะต่ำกว่ายิ่งไปกว่านั้นถูกอานุภาพตกค้างของจักรพรรดิเซียนจากต้าหวงทำให้บาดเจ็บภายใน กระอักเลือดไม่หยุด
ขณะนี้ ซีฝานจักรพรรดิเซียนอยากตบตายด้วยฝ่ามือเดียวซึ่งเย่เฉินจริง ๆ เพียงแต่ตอนนี้เขาทำไม่ได้ เขาถูกต้าหวงกดไว้แน่นสนิท