กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เห็นความอยุติธรรมระหว่างทางก็ชักดาบช่วยเหลือ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้มีคุณธรรมจอมยุทธ์น่าจะกระทำหรือ?”
เย่เฉินกล่าวว่าพร้อมรอยยิ้ม นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่ตนเองและลั่วชิงเฉิงพบกันในดินแดนลับจักรพรรดิสวรรค์เมื่อสองปีก่อน
“ขอบคุณเจ้า เย่เฉิน”
ลั่วชิงเฉิงขอบคุณอีกครั้ง ในดวงตางามผุดขึ้นประกายแสงผิดปกติเพียงนิดหนึ่ง
ลั่วชิงเฉิงเชิญเย่เฉินเดินทางไปเยือนตำหนักร้อยบุปผาด้วยกัน นางยังอยากแลกเปลี่ยนความเข้าใจที่ได้จากการฝึกเกี่ยวกับกฎเกณฑ์กับเย่เฉิน
เย่เฉินถึงอย่างไรก็ไม่มีที่ไป จึงตอบตกลง
ทั้งสองคนเช่นนี้ ขณะที่เร่งเดินทางก็สนทนาเล่นไปด้วย ความสัมพันธ์ก็ใกล้ชิดยิ่ง ๆ ขึ้น
ส่วนเย่เฉินก็ค่อย ๆ เกิดความรู้สึกไม่เหมือนกันนิดหนึ่งต่อสตรีใจดีงดงามผู้นี้...