กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
«เพียงแค่รักษาบาดแผลของท่านอาจารย์ได้ ไม่ว่าแดนอันตรายอะไร ชิงเฉิงก็ยินดีเดินทางไป»
ลั่วชิงเฉิงกล่าวว่า โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ในดวงตางามกะพริบด้วยประกายแสงแห่งความแน่วแน่ไม่หวั่นไหว
«ชิงเฉิง……»
เย่าหมียวอีมองไปยังศิษย์รักของตนอย่างซาบซึ้ง ในใจเต็มไปด้วยความปลื้มใจ
«เย่เฉิน เจ้ามีทางแก้จริง ๆ หรือ?»
ลั่วชิงเฉิงหันไปมองเย่เฉิน ในตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวัง
เย่เฉินมองไปยังดวงตากลมใสคู่นั้นของลั่วชิงเฉิง ใจขยับเล็กน้อย แม่หนูคนนี้ ช่างเป็นคนเขลาจนน่าเอ็นดูน่าสงสารเสียจริง……
«ทางแก่น่ะหรือ ก็ไม่ใช่ไม่มีเสียทีเดียว……»