กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่สำหรับเรื่องทั้งหมดนี้ เย่เฉินและลั่วชิงเฉิงกลับไม่ทราบเรื่องแม้แต่น้อย
ขณะนี้ พวกเขาอยู่ในเทือกเขาลับเร้นแห่งหนึ่งในนั้น
เย่เฉินก่อกองไฟผุดขึ้นกองหนึ่ง ย่างเนื้อสัตว์วิญญาณที่ “ยืม” มาจากสำนักจื่อหยาง
ส่วนลั่วชิงเฉิงนั่งอยู่ข้าง ๆ ดวงตางามไม่กะพริบเลย จ้องมองเย่เฉิน ในตาเต็มไปด้วยความสงสัย
“เป็นอะไรไป? บนใบหน้าข้ามีบุปผาติดอยู่หรือ?”
เย่เฉินถูกลั่วชิงเฉิงจ้องจนขนชันในใจ อดรนทนไม่ไหวเอ่ยปากถาม
“คุณชายเย่มีตบะสูงชัด ๆ ทำไมจึงต้องซ่อนตบะ?”
ลั่วชิงเฉิงถามด้วยหน้าตาไม่เข้าใจ
“ตบะสูงแล้วมีดีอะไรกัน ทุกวันก็จะมีคนนานาชนิดมาท้าทาย ยุ่งยากไม่หยุด”
เย่เฉินยิ้มแล้วรับไว้กล่าวต่อว่า