กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วชิงเฉิงรู้ดีถึงภัยร้ายในนั้น นางเองก็มีหนึ่งกระแสความรู้สึกคุ้นเคยและสนิทสนมต่อเย่เฉินอย่างไร้สาเหตุเช่นกัน
นางไม่ต้องการให้เย่เฉินเสี่ยงภัยเพื่อตนเอง ได้แต่หวังว่าจะพากันจากไปจากสถานที่แห่งความวุ่นวายนี้ได้อย่างปลอดภัย
แต่สายตาของเขายังคงมั่นคง เขากำไว้แน่นที่มือลั่วชิงเฉิง ในใจมีการตัดสินใจแล้ว เรื่องวันนี้จะไม่มีทางเลิกโดยง่าย
"ลั่วเซียนหญิง เจ้าวางใจได้ ข้ารู้ขอบเขตของตน"
เย่เฉินตบเบา ๆ ที่หลังมือลั่วชิงเฉิง ส่งสัญญาณให้สบายใจ
"เจ้าหนู เจ้ายังมีอะไรอีกไหมเป็นคำสั่งเสียที่จะชี้แจง"
ท่านบรรพชนก่อตั้งเห็นเย่เฉินกลับไม่แยแสตน โทสะลุกโชนทันที กล่าวว่าด้วยน้ำเสียงเย็นขนลุก