กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?”
ชายเสื้อคลุมแพรฝืนอดทนข่มความหวาดกลัวในใจ ถามหามรรคด้วยเสียงต่ำ
“ปู่ของเจ้าไงล่ะ!”
เย่เฉินแค่นหัวเราะหนึ่งครั้ง ร่างวูบหนึ่ง ปรากฏขึ้นในชั่วพริบตาต่อหน้าชายเสื้อคลุมแพร
“ปัง!”
เสียงดังทึบอีกครั้ง ชายเสื้อคลุมแพรก็เจอชะตากรรมเดียวกับชายร่างกำยำ ถูกเย่เฉินอัดด้วยหมัดเดียวจนบินออกมา
เย่เฉินเคลื่อนไหวหลบหลีกฉับไวไม่กี่ครั้ง ก็อัดคนที่เหลือทั้งหมดจนหมดสภาพนอนแผ่อยู่กับพื้น
“คุณชายเย่ ขอบคุณที่ยื่นมือช่วยเหลือ!”
ลั่วชิงเฉิงเห็นว่าอันตรายถูกปลดแล้ว จึงรีบก้าวเข้ามาขอบคุณเย่เฉิน
“ลั่วเซียนหญิง ระหว่างเราสองคนไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนั้น”