เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินซั่วและซูเฉินมองตากันครั้งหนึ่ง จำใจยกมือกุมหน้าผาก
ศิษย์น้องเล็กคนนี้ พูดจาไม่สำรวมเลย พูดจาเหลวไหลทั้งนั้น!
ส่วนคนจากสำนักนิกายต่าง ๆ เหล่านั้นที่ถูกแรงกดดันของหลินซั่วถูกตรึงอยู่กับที่ ขณะนี้ยิ่งไปกว่านั้นไม่กล้าแม้แต่หายใจแรง
ในใจก็ด่ามารดาไปด้วย และเป็นเพราะเจ้ามีศิษย์พี่ระดับฝ่าเคราะห์คอยพิทักษ์มรรคให้เจ้า ก็บอกกันตั้งแต่แรกสิ!
หากเอ่ยออกมาตั้งแต่แรก การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็สำเร็จไปตั้งนานแล้ว
“ศิษย์พี่ใหญ่ อย่ารุนแรงแบบนี้สิ! พวกเราทำการค้าอย่างเป็นธรรม ไม่โกหกเด็กหรือคนชรา”
เย่เฉินวางมือข้างหนึ่งวางอยู่บนไหล่หลินซั่ว กะพริบตาใส่เขา
ในใจผู้อาวุโสสำนักนิกายและศิษย์ของแต่ละสำนักมีหญ้าโคลนม้าหมื่นตัวควบทะยานผ่านไป
เจ้าศิษย์พี่ระดับฝ่าเคราะห์หนึ่งคนที่อยู่ตรงนั้น เจ้าบอกว่าอะไรคืออะไร ใครกล้าเอ่ยคำว่าไม่สักคำ
หลินซั่วก็จำใจ รับไว้แล้วแรงกดดันกลับ ศิษย์น้องเล็กคนนี้ทำเดือดร้อนเกินไปแล้ว