กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผู้อาวุโสจ้าว ท่านอย่าเพิ่งโกรธก่อน นายน้อยสมบัติของท่านยังปลอดภัยไร้เภทภัยไปชั่วคราว เพียงแต่ เรื่องนี้ต้องดูว่าท่านจะออกหินวิญญาณเท่าใด”
เย่เฉินกลับแค่นหัวเราะหนึ่งครั้ง
ในขณะนี้ ผู้บำเพ็ญจากสำนักนิกายอื่น ๆ เริ่มกระซิบกระซาบกัน
“เย่เฉินคนนี้ความกล้าใหญ่เกินไป ถึงกับกล้าถึงเพียงนี้ล่วงเกินสำนักควบคุมอสูรพร้อมกัน”
“หึ เขาเข้าใจว่าจับตัวไว้แล้วนายน้อยของสำนักควบคุมอสูร ก็สามารถข่มขู่จ้าวเทียนกังได้หรือ ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”
“เจ้าต้องการอย่างไรกันแน่”
จ้าวเทียนกังกดข่มเอาไว้ซึ่งเพลิงโทสะที่อยากตบจนตายเย่เฉิน
“ผู้อาวุโสจ้าว ท่านอย่าตื่นเต้นไปเลย พวกเรามีเรื่องอะไรก็ค่อย ๆ ปรึกษากันดี ๆ เถอะ”
เย่เฉินมองจ้าวเทียนกังด้วยรอยยิ้มแย้ม ราวกับกำลังสนทนาเล่นกับเพื่อนเก่า