เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถูกต้อง สมบัติเวทสองชิ้นนี้ เย่เฉินกวาดต้อนมาจากบนร่างศิษย์สำนักนิกายเหล่านั้นในดินแดนลับ
แต่เพราะเย่เฉินมีศิษย์พี่ระดับฝ่าเคราะห์อยู่ พวกเขาจึงไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง ได้แต่แกล้งทำเป็นไม่เห็น
เย่เฉินยิ้มให้ลั่วชิงเฉิงแล้วพยักหน้าเป็นสัญญาณ ก่อนหันกายจากไปพร้อมศิษย์พี่สองท่านด้วยกัน
หลินซั่วขับกระบี่บึ่งไปอย่างรวดเร็วไปทางทิศทางของสำนักเทียนเสวียน
ด้านหลังมีเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวเฮยตามมา ส่วนเย่เฉินกับซูเฉินก็นั่งอยู่บนหลังเสี่ยวไป๋และเสี่ยวเฮยอย่างขี้เกียจ
หลินซั่วหันกลับไปมองหนึ่งครั้ง แล้วส่ายหน้าด้วยความจำใจ
ศิษย์น้องสองคนนี้ ตอนนี้แบบแผนการทำงานยิ่ง ๆ ขึ้นเหมือนศิษย์น้องเล็ก
“ศิษย์พี่ใหญ่ เจ้าบอกว่าพวกเขาจะสกัดกั้นพวกเรากลางทางหรือไม่”
ซูเฉินที่นั่งอยู่บนหลังเสี่ยวเฮยถามด้วยความกังวลบางส่วน
เพราะว่าครั้งนี้พวกเขาได้ผลมากมาย อาจจะไม่มีใครอิจฉาตาร้อนก็ได้